Ebû Hüreyre"den nakledildiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur: “Kişi dostunun dini üzeredir. Bu yüzden her biriniz, kiminle dostluk ettiğine dikkat etsin.”
(T2378 Tirmizî, Zühd, 45; D4833 Ebû Dâvûd, Edeb, 16)
Dostların birbirlerini hem düşünce hem de davranış bakımından etkileyeceğini vurgulayan bu ifade, Kur’an’da da vurgulanır. Kıyamet gününde gerçeklerle yüzleştiğinde, sıkıntıdan ellerini ısıran kâfir, “Yazıklar olsun bana! Keşke falanı dost edinmeseydim! Andolsun, Kur’an bana geldikten sonra beni ondan o saptırdı” (Furkân, 25/28-29) sözleriyle pişmanlığını ortaya koyacaktır. Dünyada dostluklarını Yüce Rabbin rızasına bağlayanlar, dünya hayatında rahat etmekle kalmayacak, beraberliklerini ebedî âlemde de sürdüreceklerdir. (Zuhruf, 43/67)