Hayatımın en iyi hallerini kendimle baş başa olduğum ve varlık dünyası üzerine düşündüğüm zaman yaşıyorum. Böyle zamanlarda en üstün soylu halimi alırım. "Var olan şeyler" üzerine düşündüğüm zaman içime üzüntü ve keder düşüyor; böylesi durumlarda kuşlar gibi sevinçli ve neşeli olamıyorum.
Eğer ilâhî mabûdu insanın ruhundan çekip alırsak, tapınmanın insanın psikolojik yaşamında doğuracağı boşluk şiddetli ruhsal bunalımlara, sinir bozukluklarına, hatta fizyolojik rahatsızlıklara yol açacaktır.