"Yusuf gibiler -işte insanın kusuru!- Züleyhalarıyla aynı çatı altında yaşamaya tahammül edemezler, fakat eğer böyle bir imkân ortaya çıkmazsa da perişan olurlar."
"O da kadınların çoğu gibi tümüyle başkalarının ruh halinden beslenirdi. Arzulandığı zaman güzeldi, zeki insanların arasında nüktedandı, gururu okşandığında kibirliydi, sevildiği zaman aşıktı."
"Ah, ağaçlara da güven olmuyordu işte, onları da kaybedebiliyordunuz, ellerinizin altında ölüveriyorlardı, gün geliyor, sizi yarı yolda bırakıp o devasa karanlığın içinde kaybolup gidiyorlardı."