Merve İlter

Merve İlter
@Mervilter
Hiçbir gemi bizi bir kitap kadar uzaklara götüremez.
Ordunun dışında hiçbir kuvvete inanmayan ben, ihtilalin gereği diye çeteler yönettiğim zaman Ayşe'yi düşündüm. Memleketi baştan başa yiyen isyanları hâlâ titreyerek hatırladığım bir şiddetle bastırırken asi köyleri yakar, asi insanları asarken Ayşe'nin gözlerindeki yeşil ışıkların aydınlattığı İzmir yolunu açıyordum. Bütün bu dehşeti telkin eden aynı kadının bana merhametin, acımanın en ince görünüşlerini de telkin ettiğini hissettim. Bambaşka bir adam, Ayşe'nin yeniden yoğurduğu, biçim verdiği bir adam olmuştum.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Artık ismi ve kimliği olan bir adam değilim, bu haki insan denizinin yalnızca bir damlasıyım.
Her parçam kopuncaya kadar Ayşe! Sen duymadın bilmedin, yeşil gözlerinde yaş kurudu. Bana merhametle baktın. Hâlâ bilmiyorsun. Bak iki bacağım koptu fakat dövüşmek için iki kolum daha var. Aç gözlerini Ayşe, alnındaki kırmızı yarayı kaldır. Yanında yatan şehitten, etrafındaki ölenlerden ben aşağı değilim Ben de, ben de senin için, İzmir için her parçam kopuncaya kadar vuruşacağım.
O günden sonra Derda, hücre hücre öldü ve gün gün yaşlandı. Çünkü derdi korku değil, korkuyu beklemekti. Ve korkuyu beklemek, korkudan beterdi. Bir zamanlar birinin yazdığı gibi...
İnsanoğlunun, hak ettiği için öldüğüne o gün inandı. Ölene kadar da başka bir şeye inanmadı.