Bir yamalı yelkenden sular damlıyacak,
Veya gemici şarkıları söyliyeceğim bir şilepte. Merhaba rüzgâr diyeceğim, Merhaba maden kömürü,
Verin elinizi, kahve kokulu sahillere.
Üç yaşında da yalnızdı,on beşte de,seksende de,
Yağmurların altında, bulakların kenarında.
Türküsünde, koşmasında, şarkısında,
Tamamda da noksanda da,
Papatya gibi yalnızdı, kuşyemi gibi yalnızdı.
İlk okuduğumda gerçekten merak ettim çektiği acıyı kitabın sonlarına doğru aşk acısı olduğunu öğrendim anlattığının ve sürekli aynı cümleleri tekerrür etmiş,okumanızı tavsiye etmiyorum.
Her insanın yaşadığı olay farklı, her insanın yaşadığı ve karşılaştığı insanlar farklıdır; ruhlar farklı, dokunuşlar farklı, bakışlar farklı ve düşünceler farklı.Dolayısıyla her insanın çektiği acılar başka oluyor.Kimsenin içindeki duyguyu kendi duygunuzla kıyaslamayın.