“Biz kendimiz olmadan, sahip olduğumuz hiçbir şey gerçek anlamını bulamaz! “ demiş Doğan Cüceloğlu. ‘Bulmaz’ dememiş ‘bulamaz’ demiş. Çünkü kendini kaybeden herkes sarhoş gibidir yürüdüğü yolda. Sağa sola çarpar ve yaralarından hep kendini sorumlu tutar
Ayağım kaydı
Başım döndü
Oysa kendini bilen tanıyan çarpsa da sağa sola ‘iyi ki’ der. ‘ eğer yapmasaydım öğrenemezdim bu kadar iyi, iyi ki çarpmışım çünkü buldum kendimi’
Ailesinden, muhitinden, arkadaş ve dostlarından koparak yalnızlaşan insanlar anlamsız, sağlıksız ve mutsuz bir yaşam sürdürmektedirler. Yalnızlığın zehirleyici bir etkisi vardır ve yalnızlık insanı hasta edip erken öldürmektedir.