Merve Kuş
@Mervks
Herkes gibi biraz aslında ama hiçbiri aynı zamanda
Öğrenci / yarı zamanlı öğretmen
ingiliz dili ve edebiyatı
17 Haziran 1996
7 okur puanıAralık 2020 tarihinde katıldı
küçük masum yaratıklarPsikoloji
Henüz anne değilim ama bir öğretmen adayı ve teyze ve halayım. Amacım çocuk psikolojisini anlamak.
Daha önce okuduğum Beş Sevgi Dili kitabı da tıpkı bu kitap gibi çok güzeldi. Herkesin anladığı bi dil var deriz ya hep o doğruymuş :)
Tıpkı yetişkinler gibi çocukların da anladığı diller var. Bunu çocukların isteklerine biraz kulak vererek anlıyoruz fakat asıl olayın çocuklarda değil ebeveynlerde olduğunu anladım. Sağlam psikolojiye sahip olmayan hiçbir bireyin yetiştirdiği çocuk sağlam psikolojide olmuyor.
Güzel çocuklar yetiştirmek ve dünyaya yaşaması için göndermek istiyorsak, özverili olup önce kendimizi düzelteceğiz. Çok okuyacağız, çok öğreneceğiz, sabırlı olmayı öğreneceğiz, fedakar olmayı öğreneceğiz. Tabi bunları düşünürken çocuk sahibi olup olmama konusunda çok sorguladım kendimi. Gerçekten istiyor muydum? Bi insanı yetiştirmeye hazır mıydım ? Bilmiyorum …
Henüz yolun çok başında hissediyorum kendimi. Hayat bana çok şey verdi peki ya ben ona?
Kitabın güzel yanları olduğu kadar eleştirdiğim tarafları da oldu. Özellikle sonlara doğru kendini tekrar edip durdu sanki. Bi yerde “ tamam ya anladık işte uzatma” diye serzenişte bulunmadım değil. Konu dönüp dolaşıp hep aynı yere geliyor;
“ anlamaya çalış, saygılı ol, sevgi dilini öğren ve onu kullan, sakin ve sabırlı kal”
Bu yazımı anne olduktan sonra okumayı çok isterim. Fikirlerim ne yönde şekil alacak acaba. Ama o zamana kadar bi öğretmen, bi teyze, bi hala ve bi abla olarak çevremdeki tüm çocuklara karşı çok daha hassas yaklaşmaya çalışacağım. Okuduğum her satırın kalbimde ve beynimde yarattığı değişikleri görmek için sabırsızlanıyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mutluluğa bir başkaldırı
♔ ᥴꫀ𝘴ꪊ𝘳 ꪗꫀꪀ𝓲 ᦔꪊꪀꪗꪖ ♔
• Mutluluğa bir başkaldırı Cesur Yeni Dünya.
• Satirle öngörünün birleştiği, kendi distopyasını yaratan bir ütopya. Teknolojinin tek gerçeklik, duyguların ise uzak durulması gereken kavramlar olduğu bu gelecekte Ford, Tanrı’nın yerini almıştır. Aile kavramının yozlaşma göstergesi olarak algılandığı bu çağ, Soma adı verilen hap sayesinde herkesin mutlu ve hayattan keyif aldığı bir sistem üretir. Hiç kimse daha önce beraber olduğu kişiyle bir kez daha beraber olamaz çünkü “herkes herkes içindir” düşüncesi hakimdir.
• Aslında, uzaktan kulağa çok hoş geliyor. Her zaman mutlusunuz, son teknolojiler elinizin altında, özgür sex, özgür yaşam...
• Kitabı okumak beni kendimi sorgulamaya itti fazlasıyla. Gerçekten mutlu olsak her zaman yine de mutlu olur muyuz?
• Çektiğimiz acılar, hissettiğimiz o kötü duygular, endişeler, kalp sancıları hepsi bi bütün aslında. Mutlu olmak için mutsuz, mutsuz olmak için de mutlu olmamız gerekiyor.
• Çoğu zaman hayatımda her şey yolunda gidince durup düşünüyorum “ her şey yolunda lan bu işte bi terslik var” jsjsj. Umarım size de oluyordur bu çünkü yalnız kalmak istemem
• İnsanoğlunun acıya da ihtiyacı var aşka da, ağlamaya da ihtiyacı var gülmeye de. Çaresiz olmaya da ihtiyacı var yeni fikirler üretmek için, edilmeye de ihtiyacı var güçlü olmak için. Yani hiç bi duygunuzu görmeden gelmeye çalışmayın. Saklamayın atmayın içinize. Doya doya yaşayın ve sonra öğrenin bir şey. Hayatın matematiği bu bence.
• Daha çook derin konulara girilir bu kitap üzerinden fakat şimdilik bu kadarını paylaşıyorum sizi sıkmamak için.
•Her zaman olduğu gibi yana kaydırarak favori alıntılarımı görebilirsiniz.
• Umarım siz de severek okursunuz. Eğer daha önceden okuduysanız da yorumlarda fikirlerinizi bekliyorum.
• Puanım: