Merve deniz
@Mervmaid
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Doyumsuzluğu sorgulamak
Olay akışını çok etkileyici buldum. Peçorinin Hikayesini önce başka bir anlatıcının gözünden dinliyoruz, ardından Peçorinin defterleriyle kendi ağzından anlatılmaya başlıyor. Dışarıdan bakınca Peçorine öfkeyle yaklaşırken, kendi notlarını okuduğumuzda bu duygu yumuşuyor. Kitapta altını çizdiğim “Anladığımız şeyleri genelde bağışlarız” sözü tam da bunu anlatıyor. Peçorin’in iç dünyasını, boşluğunu ve tatminsizliğini kendi tarafından dinleyebiliyoruz
Peçorin karakteri 1800 lerin ıssız adamı gibi geldi bana, her devirde kendini gösteren doyumsuz bağlanamayan istediği şeyi elde edene kadar büyük uğraşlar verip sonra sıkılan bir karakter. Özellikle kadınları kendine aşık edene kadar türlü oyunlar çevirip, karşısındaki bağlanır bağlanmaz soğuması, duygularıyla oynaması onları saçma bulması fazlasıyla rahatsız ediciydi. Kalbini hiçbir zaman doyuramadığını kendisi de itiraf ediyor. Yazarın ise bunları olduğu gibi aktarması romanı güçlü kılmış. Yolculuk anlatımı yol arkadaşlığı ve doğa betimlemeleri ise kitapta en sevdiğim şeyler oldu.
Kadın Olmak, Tutunmak ve Vazgeçememek
Hayat herkesin hayatı kadar hayat; insan bazen kendi yerini, kendi anneliğini, kendi izini sorguluyor. Ben de bir gün kızımın gözünde nasıl bir anne olacağım diye düşündüm. Annesini anlatışı etkileyiciydi
Şehnazın değersizlik hissi çok baskın. Bu noktada karakter bana biraz mazoşist geldi. Bir kız annesi olarak okurken en çok şuradan ürktüm: Ya kızım böyle savrulan, tutarsız, sorunlu bir adama kapılırsa? Üç kuşak boyunca aktarılan, erkeklerle sorunlu ilişkilerin kaynağı tam olarak ne, bunu da tam bilemiyoruz.
Evli erkeklerden uzak durulmalı; bu konuda kitap daha net olabilirdi. Karaktere bir tavsiye verebilseydim, anne olmasını önerirdim. Belki o zaman erkeklere bu kadar tutunmamayı öğrenirdi
Eyşanın Aldatıldığını bildiği hâlde adamı neden boşamadığı ise kitap boyunca beni en çok düşündüren sorulardan biri oldu. Eysan’ın iç dünyasına girsek belki daha iyi anlayabilirdik ama bu hikâyede asıl mağdurun Eysan olduğu hissi bana biraz fazla geldi.
Dört nesil kadının çektiği acılara değinmesi güçlüydü. “Kadın olmak zor” duygusu çok net geçiyor. Hayatım boşa mı geçti sorgulaması yapılıyor ama sonunda duygularla yaşanan bir hayatın boş olmayacağı sonucuna varılıyor.
Kitap su gibi aktı kitap ve çok keyif aldım
Yazara neden adamın ismini E. Olarak gizli tuttuğunu sormak isterdim :)
