Mekanı yanlış değil, ama kahramanları yanlış bir hikayenin tam ortasına düşmüştü. Artık rüya görmek istemiyordu. Bir başkasının rüyasına hapsolduğunu anlamıştı Züleyha.
Nihayetsiz bir sükûnetin, karanlık, hareketsiz bir dinlenmenin, rüyasız bir uykunun kalpleri dindiren şifasını bekliyorum; hasta beyinlere deva veren ölümün hasretini duyuyorum.
Mutlu günlerimi tüm detaylarına varıncaya dek anımsamam belki de bu yüzden ama nasıl da çabucak bitti o günler. O günlerin peşi sıra, bitiş vaktini kimsenin tahmin edemeyeceği talihsiz, kapkara günler başladı.