Ona mani olamadım. Çıktı gitti; giderken reyhan, ceviz ve tarçın kokularını da beraberinde götürdü. Bana hicbir şey bırakmadı; ismini bile. Gene öyle sakin, gene öyle bir gölge gibi sessiz ölümüne gitti. Sade kendi ölümüne değil, bir de benim ölümüme.
Yorulmuş esnemekten,
Herkes neyi bekliyor?
Bir ölü beklemekten,
Bu bekleyiş daha zor
Geldi yorgun ve hazin,
Hiç de sezdirmeksizin,
Sularda kabrimizin,
Yolunu açan vapor...