Bütün sefaletin, acılarımızın kaynağı içimizdeki günahkârlar, tefeciler, kan içiciler, zalimler ya da öyle oldukları halde suret-i haktan gözükenler olmasın sakın? Mutsuz kardeşlerine bir zaferin ve mutluluğun umudunu yalnızca içimizdeki düşmana karşı açacağın savaşla verebileceğini sen de görüyorsun değil mi?
"Kimsin sen?" diye sordum en sonunda kendi kendime, bu sorunun ağırlığını, büyüklüğünü duyumsar duyumsamaz da, geri kalan her şey yok oldu. 68.syf
Durup tekrar tekrar okuduğum, sayfalarına beni yutturan, dengesizlik halimi artarak devam ettiren inanılmaz bir şaheserdi. On tane kısacık öykü de, bütün varoluş yokoluş teorileri üzerinde derinlemesine kritikler okudum. Papini' ye bu kadar geç kalışımdan da utandım... Sizde aynı utancı yaşamayın. :)