İnsanın birkaç tür şusu-busu vardır:
Bir çiçeği hep konuşur, solsa bile.. bir kitabı anlatır okumasa da.. bir kalemi susar yazsa da..
Bir kolanya şişesi ağlatır, hiçbir şey yapmadan aynanın önünde dursa da.
O zamanlar olabildiğince büyük bir kuvvet toplayıp savaşmak için adeta can atıyorduk. Böylesi hep en kolay yol gibi görünür, insanın kendisine olan saygısı bakımından da en tatmin edici çaredir... fakat aynı zamanda en budalaca yoldur.