Freud’un Psikodinamik kuramıyla bu romanı yorumlamak istedim. Robert Louis Stevenson’ın Dr. Jekyll and Mr. Hyde adlı eserinde bahsettiği ikilik, insanın hem iyi hem de kötü yanlarının bir arada bulunduğunu ve bu çatışmanın bireyin iç dünyasında nasıl yıkıcı sonuçlara yol açabileceğini bas bas bağırır nitelikte.
• İd, ego ve süperego çatışmasını oldukça net bir şekilde görürüz.
• Dr. Jekyll: Süperego’yu temsil eder, toplumsal değerler ve etik kurallar içinde hareket eder, iyi ve ahlaki bir kişiliktir.
• Mr. Hyde: İd’i temsil eder, kontrolsüz dürtülerle (şiddet, saldırganlık, haz arayışı) hareket eder. Hyde, insanın karanlık ve bastırılmış yönlerinin açığa çıkmasıdır.
• Dr. Jekyll, Hyde’ı yaratırken aslında ego mekanizmasının denetiminden kurtulmaya çalışır, ancak bu durum kontrolü tamamen Hyde’ın eline bırakır. Bu, id’in dizginlenemediği bir durumu yansıtır.
-Savunma Mekanizmalarını da eserde görürüz.
•Dr. Jekyll’in, Hyde’ı yaratması ayrışma (disosiyasyon) savunma mekanizması ile açıklanabilir. Bu süreçte Jekyll, kendi karanlık yönlerini kişiliğinden ayırmış ve bunları Hyde karakteri aracılığıyla serbest bırakmıştır. Ancak bu ayrışma, kişilik bütünlüğünü bozmuş ve sonunda yıkıcı bir hal almıştır.
Psikodinamik açıdan, insan doğası hem iyi hem kötü eğilimleri içinde barındırır ve bu iki yönü kabul etmek, onları dengelemek önemlidir. Karanlık tarafı bastırmak ya da inkar etmek, bu tarafın kontrolsüz bir şekilde ortaya çıkmasına neden olabilir. Dr. Jekyll ve Mr. Hyde hikayesi, bireyin kendi içsel çatışmalarını tanıması, kabul etmesi ve bunlarla sağlıklı bir şekilde başa çıkmasının önemine dair bir uyarı niteliğindedir.