Başım dik, alnım ak,
Bu fırtınada da devrilmedik, heyhat!
Bitti, dediğim yerde filizleniyor yine yaşamak.
Fakat şimdi daha hürdür yabanda dolaşmak,
Daha hürdür bülbüllerle şakımak.
Kabahatsizim, tastamamım bu kez,
Borçlu değilim ne tanrıya, ne tanrıçaya!
Şimdi artık, yaş akmaz gözlerimden,
Utanmam, sıkılmam yüce sözlerimden.
Bekledim, cehennemde bile bile,
Yanmak bile reva görülmedi bedenime.
Öyle ya, bir de cennet var, akarsular altında,
Terk edip de gittiğim, o güzel bahçeler var.
Madem yanamadım, şöyle gönlümce bile,
O zaman yaşarım, cennetin gönül bahçelerinde…