FMK (@Mevanz) 1000Kitap'ta - 1000Kitap

Birkaç kez evden kaçtım ama akşam olunca sıkılıp geri döndüm. Şimdi de sıkıldım Doktor. Çocukluğumda aranacak bir şey yok. Bir gün uyandım ve hayatım bombok oldu, hepsi bu

Reklam

Altı yaşımdayken askere gitmeye karar verdim. Vatan borcu namus borcu sonuçta, okul başlamadan ödeyeyim de kurtulayım istedim. Geciktikçe faize girer, neme lazım. Çantama birkaç donla babamın tıraş takımlarını yerleştirip ben gidiyorum dedim. İşin aslı tıraş takımlarını ne yapacağımı bilmiyordum ama nasılsa asker ocağında öğrenirdim. Komşumuzun oğlu Aykut Abi, güneydoğu dedikleri bir yerde yaptığı askerliğin dönüşünde hiç konuşmayan, sürekli başını ellerinin arasına alarak düşüncelere dalan birine dönüşmüştü. Mutlaka orada öğrendiklerini düşünüyordur. Çok eğitici bir yer olduğunu söylüyorlar.

FMK

Bir kere çıktığınız eve geri döndüğünüzde artık orası sizin eviniz olmuyor. Size ait eşyalar, size ait hatıralarla dolu olsa da benim evim diyemiyorsunuz. Evim neresi bilmiyordum

Takip Önerileri

FMK

İçimdeki bu anlatma isteğiyle kavga ettim. Bu aralar çok asabi. Asabiyetinden aldığı bir gücü var. Fazla ilişmemeye özen gösteriyorum. Çünkü ne söylesem ikna edemiyorum. Yeteri kadar anlatırsam bir şeylerin değişeceğini sanıyor hâlâ. Ama birinin ona, anlatacaklarının hiçbir işe yaramayacağını söylemesi gerek. Sonra durdum öyle biraz. Kırmızı koltuk eskiyene kadar oturdum. Ademoğlu ahir ömründe en çok oturuyor galiba. İnsanların hafızamdaki fotoğrafları genelde otururken çekilmiş. “Oturmaya da kalsaydı,” dediklerim de var “Keşke biraz daha öyle otursaydı,” dediklerim de... En çok da bunlar oturmuş içime. Oturmak da ne acayip kelime...

FMK

Kendi kendine gülenlere deli diyenler insan değiller. Belki de insandırlar, emin değilim. Ama gülmeyen insanlardan çok korkuyorum. “Hayata katlanamadığımız için espri yapıyoruz” demiş... Kim demiş? Mühim değil, doğru demiş nihayetinde. Bu yüzden mi bu kadar gülüyorum yoksa güldüğüm için mi bu yüze varıyorum kuşkuluyum. Kaotik bir sebep-sonuç sarmalı bu. Yanisi gülünecek hiçbir durumu boş geçmiyorum. Böylece katlanıyorum. Görseniz, her tarafım kat izi...