Mevlüde

İçimizdeki kartopu, erimekle donmak arasında bir yerde kalmıştı.
Reklam
Hüznün rengini sorsalardı, o çocuğun çatlamış bilyeler gibi damar damar gözlerini gösterirdim
İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti. Şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü bir lükstü ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu.
Koro hâlinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar.

Mevlüde

, bir kitap okudu
Puan vermedi·235 syf.·
2024 169. kitabı
Ferenc Molnar
8.5/10 · 36,2bin okunma
Reklam