Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.
Necip Fazıl
Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.
Açıklamamın sonunda, canım, size şunu söyleyeyim, sizin bana duyduğunuz saygıyı yeryüzünde her şeyden yüksek sayıyorum ve artık geçici sıkıntılarımda bununla teselli buluyorum.