Mehmet Yıldız
@Meyil72
KENDİME OKUYORUM
İçinde birşey bulunmayacak kadar kötü bir kitap yoktur.
86 kütüphaneci puanı
614 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İngiliz ordusunda görevli Harry Finn , IRA liderini etkisizleştirmek için İrlanda’ya görevlendirilir. Ancak örgütle istihbarat arasındaki kirli ilişkileri öğrenince hayatının tehlikede olduğunu anlar. Aşk ve macera iyi birleştirilmiş.
Reklam
Kitabın adı ilgi çekse de 70lik bir ihtiyarın hatırladığı çocukluk ve gençlik anıları pek ilgimi çekmedi. Özellikle anne babası, abisi ve çocukluk arkadaşı kızlarla olan anılarını yazdığı mektuplarla canlandırıyor.
Yine de okunabilir.
Dünya ve insanlık tarihinin hüzünlü ,acı ve derslerle dolu yaklaşık 500 yil süren ama bitmemiş, sadece nitelik değiştirmiş bir sayfasını anlatan bir kitap.
Amerika kıtasındaki İnka, Aztek ve Mayaların yokoluşu eğer yaşasalardı dünyaya nasıl bir miras ve katkı sağlayacaklarını görememek hüzünlü gerçekten… bunları ele geçirirken ve sömürürken ki acımasız katliamların acısını duymamak da mümkün değil.
Yazarın da ısrarla üzerinde durduğu bir konu da Avrupa’nın zenginliğinin kaynağının sadece bilimsel ve teknolojik ilerleme değil aynı zamanda kurdukları sömürü düzeni olduğu gerçeği.
Bizim için sevindirici ve gurur verici olan şey ise sömürgecilik tarihinde hiç bir doğu ve islam devletinin adının geçmemesidir. Yüzyıllarca ve büyük kara parçalarında hakim olmalarına rağmen ne Avrupa’nın yaptığı anlamda bir sömürü ne yoketme politikası asla güdülmemiştir.
Kitabın eksiği kronolojik bir tarihten öteye geçememiş olmasıdır. Belki bu da doğaldır çünkü ciltler gerekebilirdi. İlk bölümdeki İnka ve Azteklerin ele geçirilmesi hariç pek ayrıntılara girilmemiş.
Sonun başlangıcı kitabında maalouf , atalarının serüvenini anlatmıştı. Osmanlı’nın son yıllarını içeren Butrosların hayat macerası anlatılırken Lübnanlı bu Arap ve hristiyan ailenin kendilerini ne kadar Osmanlı hissettikleri, hatta dağılırken bile Türkiye’ye ait hissettiklerini satır aralarında veriyordu.
Ama olan oldu ve bir savrulmuşluk hali yaşandı, hem bireyler hem topluluklar herbiri bir yerlere dağıldı/dağıtıldı.
Uygarlıkların Batışı isimli bu denemesinde de Amin Maalouf, insanlığı selamete çıkaracak bir uygarlığın kalmadığını , ebeveyn bir medeniyetin bulunmadığını üzülerek kaydetmektedir. Her ne kadar Avrupa ve Amerika’nın (Batının) Xx.yy.daki hareketlenmesini Ümit verici bulsa da başta Ortadoğu olmak üzere dünya daki gelişmeleri , parçalanmışlığı, savrulmaları görünce paradoksal olarak imparatorluk devirlerindeki birliğe Özlem duymaktan geri duramıyor.
Aslında Yeryüzünü selamete çıkarabilecek yegane uygarlığın (Ne Avrupa’nın ne de ABD nin ) da bu misyonu yüklenmediğini veya yapamadığını belirtmektedir. Ama kanımca Maalouf burada saf duygularla düşünmektedir. Asya da , Ortadoğu da, Amerika kıtasında 18,19. Yy.larda büyük bir sömürge imparatorluğu kurmuş ve her tarafı hallaç pamuğuna çevirmiş güçlerden böylesi safça bir insanlık beklemek ne kadar mantıklı olur? Dün olduğu gibi bugün de insanlığın değil kendi çıkarlarını önplanda tutmuyorlar mı? Dünyayı felah ve refaha kavuşturacak bir uygarlık beklemek safça bir hayal ve Özlem’den öte birşey değil.
İmparatorlukların yıkılmasından sonra kendi yaşadığı coğrafyanın , doğu Akdeniz veya Ortadoğu’nun serüvenini yaşananları ,ümitlerini ,devrimleri , sosyal hareketliliği bilimsel gelişmeleri anlattığı ilk bölümlerde bir durulma beklerken 21.yy.da daha kötü bir durumun ortaya çıktığını saptıyor.
Sadece siyasal olarak
Sidhartha isimli bir gencin ruhsal ve bedensel yolculuğunu anlatan kitap budist öğretiyi açıklıyor. Kitabın kurgusu ve dili bakımından sıkılmadan okunabiliyor. Batının maddeci yaşantısına alışan insanlar için Doğunun mistik yapısı her zaman ilgi çekici olmuştur.
Reklam