456 sayfa ve 400 sayfasını boş boş doğru düzgün bir duygu hissetmeden okudum. Bir şeyler oluyor ama bir sonuca bağlanmıyor. Sonunda ee peki ne oldu simdi diye kaldım. Birinin hayatından rastgele bir parca vardi koydu onume tuğla gibi
Asla duygu geçmedi yazar isimleri benzer yapınca tatlı duracağını düşünmüş ama başta sadece hangisi hangisiydi lan bunlarin diye düşünmeye yol açtı. Duygusal bir insan olduğum için sonuna azıcık ağladım (regl time) ama 30 saniyelik yavru köpek videolarına da ağladım aynı gün sayılmaz.