Kendine benim gözümden bakmanı da istemiyorum.
Çünkü gittiğin için nefret edebilirsin kendinden ,
Bu sevgi nasıl terkedilir diye. Kendine benim gözümden bakma. Bırak aynalardaki yüzün neleri kaybettiğinden bahsetsin.
Tuhaf olanı bunca fedakarlığıma rahmen
Beni sevmemen değildi.
Tuhaf olanı neydi biliyor musun?
Tüm insanlar içinde beni en çok senin kırıp , yaralayıp , üzmendi.
Ve buna rahmen seni hiç unutamamamdı uykusuz gecelerde
Çaresizce iç cekerek adını sayıklamamdı. İște galiba bu așktı...
Sonra bir bakıyorsun , hep yanında olacağını söyleyenlerin , yara izleri duruyor kalbinde.
Sonra bir bakıyorsun , kime güvendiysen hep gitti.
Sonra bir bakıyorsun , haddinden fazla yalnızsın. Ve anlıyorsun ki yanında olmayanların aklında olması hep boșuna.
Ne yani, sahiden unut dedin diye unutacağımı mı
Sandın?
Ben çocukluğumdan bugüne dek annemin yapma dediklerini yaptım.
O denli saygısız ve aptaldım.
Șimdi senin unut demeni kabul edersem
Annem hiç affeder mi beni!