Nasıl başlasam bilmiyorum. Hüzünle başlayan bir kitabı nasıl bitirebilirim diye düşünüyordum. Olayların akış hızı heyecanlandıran cümleler beni daha da okumaya itiyordu. Her satırında hep bir hüzün ile bitiyordu. Acaba sonraki sayfada neler olacak neler planlanmıştı. Hep bir şaşırtma hep bir üzüntü, üzüyordu beni. İnsanların gerçek yüzünün yanında iken değilde arkasından konuşarak başkalarının öğrenmesi ama hep susmaları diğer insanlarında gerçek yüzünü ortaya koyuyordu. Yusufun saf kalbi denilen her şeye inanıyordu. Hep sonunda o ödün veriyordu hayatından, başkalarını düşünmekten kendi hayatını düşünemiyordu, bunlardan bir tanesi ise biricik canı hayatı olan Muazzez idi. Sevgiyle başlayan hayatları acıyla bitiyordu. Daha bir çok şey yazmak isterim ama yazılan kelimelerin anlamı bu kitap için az kalırdı. Ama çoğu yerinde ağlamamak için kendimi zor tuttum. Çok acıklı bol ağlamalı bir kitap. Okuyan için hele duygusal yanı daha baskın birisi ise bilmiyorum artık. Tavsiye edeceğim bir kitap herkesin okuyup insanların gerçek yüzünü, paranın gücünü nasıl yansıltıldığını görmesini isterim. Herkese bol bol okumalar diliyorum. Esenle kalın…