Reklam
Dostoyevski sürgün yıllarında hapishanedeki bir köpekle insan ilişkileri üzerine gözleme dayalı bir deney yapar. Köpeği takibe alır ve yanından geçerken her mahkum tarafından tekmelendiğini gözlemler.
İlginç olan, köpeğin mahkumlardan kaçmaması ve yanına bir mahkum yaklaştığında otomatik olarak eğilerek tekme pozisyonu almasıdır. Köpeğin her yanından geçen mahkum otomatik olarak köpeği tekmeler. Dostoyevski de bir gün köpeğin yanına yaklaşır ve başını okşamaya başlar. Köpek bir süre şaşkın şaşkın ona baktıktan sonra hızla yanından uzaklaşır ve acı acı havlar.
Önüne gelen mahkumun tekmelediği köpek, o günden sonra nerede Dostoyevski'yi görse kaçar ve ona bir daha asla yaklaşmaz. Köpeğin tekme atanlardan kaçacağı yerde başını okşayan Dostoyevski'den kaçmasının bir psikolojik açıklaması vardır elbet:
Kötülüğü hayat şartı kabul etmiş canlıların sevgiyi, kardeşliği, paylaşmayı görünce çok büyük şaşkınlık yaşamaları ve afallamalarıdır bu. Ruhu köleleştirilmiş bu köpek sevgiye açtır. İnsanlar için de geçerlidir bu. Bazen kötü davrandığınız insanlar sizi çok sever, bazense iyi davrandıklarınız sizden nefret eder.
~Ölü Evinden Anılar
Naz û şêrînleba min
Carek were li ba min
Ko ez mirim siba min
Li ser navê xwe dîne
Delal û gewr û rindî
Şêrîn û poz bilindî
Eger maçek bi min dî
Buha li cem me nîne
Birîn dused hezarin
Ji ber wê ah û zarin
Ta spîde şiyarin
Ah û nal û girîne
Rûne li ber serê min
Berê xwe bi de berê min
Bikuj bi xençerê min
Tê gernasan bibîne
Bi ah û nal e nalim
Tenha û bê hevalim
Mebîne pîr û kal im
Ez im Mem û Tu Zîn e
Wek Ferhad û Şirîn in
Herdu jî dil birînin
Tirsin hevdî nebînin
Cîhanê kumrevîne
Reklam