Önce filmini izledim. Farkında bile değildim kitabı olduğunun, muhtemelen bu pek çok film için geçerli sonradan kitabı olduğunu öğrendiğimizde şaşırdığım hikayeler. Bence hepsinin kendi tarzı var. Kitap bir başka anlatır ayni öyküyü, film bir başka, dizi bir başka.
Açıkçası okumuş olmaktan memnunum, filmden sonra okumuş olmaktan daha da hatta. Bazen olur ya kitabı önce okur, sonrada filmi izlersen bazı yerler aklında daha da yerleştirken, bazı yerler daha da havada kalır, bazen de bilemezsin ne hissedeceğini.
Yazar bizi memnun ve tatmin ediyor bu kısacık kitapta, hemen bitiriyorsunuz. Zaten öyle üç beş sayfasını okuyup bırakılacak bir kitap değil, bir solukta okunacak kadar keyifli. Filmi de öyle. Surec boyunca duygular "ben napardim böyle olsaydı" dedirtip duruyor, bence bir yapımdan, filmde kitapta olsa bu merakı hissetmek çok güzel.
Varsın böyle eserler çıksın ortaya, filmi ya da kitabı önce tanıyıp bilmek pekte sıkıntı değil.
Sağlıcakla ...
Elime nereden ve nasıl geçtiğini bilmediğim son 20-30 sayfası kayıp bir kitaptı Madam Bovary. Onca kitapsız kaldığım dönemlerde bile kitaplığımda aylarca bekledi sabırla. Sonra ne olduysa, başka okuyacak kitabımın olduğu ama okumaya elimin gitmediği bir dönemde "yeter, okuyacağım artık seni" diyerek açtım tek kapağını. Dedim ya sonda bazı sayfaları yoktu, kapağı da yoktu. Okuyalı çok uzun zaman oldu, neredeyse hiç hatırlamıyorum artık ne anlattı, Madam Bovary'nin o sıkkın hayatı nereye vardı. Ve her şeyle birlikte sonunu asla öğrenemedim.
Son zamanlarda, elimde yine bir sürü okunacak kitap varken, icime bir heves daha geldi bu son sayfaları ve arka kapağı olmayan kitabı okumaya.
Belki hikayesini tamamlamak için bekliyordur beni Madam Bovary.
Yakında yolumuzun tekrar karşılaşması dileğiyle.
Epey bir önce okuduğum bir kitaptı, sanırım bitirme tarihini güncel tarihten önceye alamadığımız için bu gün kayıt edeceklerimin hepsini bu güne yazayım bari ^^
44. ÇocukTom Rob Smith · Doğan Kitap · 2008213 okunma