Mican
@Micancan
Kitabın ilk cümlesi ve son cümlesi insanı mahvediyor :( uzun zamandır bu kadar hüzünlenmemiştim,Türk filmi tadında bir kitaptı,keşke müzeye hemen gidebilme fırsatım olsaydı,kitabı okur okumaz masumiyet müzesini
gezmek isterdim.
Reklam
Çok sıkıldım okurken,çeviri olması ve cümlelerin anlamsız ,uzun ve alakasız olması buna sebep olmuş olabilir,”vazgeçebilmek” kitabını çok beğendiğim için almıştım ama tam bir hayal kırıklığı yarattı bende,o kitapla hiç ilgisi yok maalesef.
Kitap boyunca anlatılan “otomatik pilot”un kitabın son kısımlarında köpeğe benzetilmesi ve tasmalı bir köpek gezdirmenin de bu dünyada yaşamaya benzetilmesi bana Hallacı Mansur ‘un nefsi köpeğe benzetmesi ve elinde köpekle gezerek dünya hayatını
anlatmasını hatırlattı
Karantina döneminde okunması gereken bir kitap.pozitif olmak adına yazılan onca saçma kişisel gelişim kitabının saçmalığını,mutsuzluğun tamamen doğal ve insani bir duygu olduğunu anlatan bir kitap.Hayatin olağan akışı içinde mutsuzluk mutluluktan daha yoğun ve daha uzun bize eşlik edecek bir duygu,mücadele etmeye abartmaya gerek yok,sürekli mutlu olmak mümkün değil zaten.Kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Bir defter eşliğinde okunması şart.ornekler çok güzel yerinde,kesinlikle gereksiz tekrarlar ve uzatmalar yok bu yüzden hiç sıkılmadan okudum,çok önemli nüanslar ve püf noktalar öğrendim,genel olarak konu dağılımı,geçişleri çok yerinde ve güzeldi,kesinlikle tavsiye ederim ...gaz vermeyen nadir psikologlardandir beyhan budak,bu kitapta da son derece gerçekçiydi bu yüzden daha çok beğendim.
Reklam