Bu memlekette kızlar için ayıp olmayan ne var acaba?..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Memur Golyadkin'in aniden beliren ötekisinin pervasız davranışları onun hayatını kökünden değiştiriyor. Onun utanmazlığı, saygısızlığı, dalkavukluğu asıl Golyadkin'in tasvip etmediği şeylerin başında geliyor. Ama Golyadkin ötekisini durduramıyor, onun yanlışlarının cezasını çekmekten başka bir şey elinden gelmiyor.
Toplum kurallarının, insanların yargılar bakışlarının kişinin nasıl kendini ötekileşmiş hissettiğini ortaya koyan bir romandı. Mümkün olmadığını bile bile Golyadkin'in bir an önce ötekiden kurtulabilmesini dileyerek okudum. Petroviç, asla yapmayacağından emin olduğu hareketleri bir bir yapan birebir aynısını, ötekisini izleyip kahrolurken onun kederini hissettim. 21.yüzyıl insanının da bence sıkça yaşadığı ötekileşmenin kitap sonunda Golyadkin'in bir teşhis almasına neden olması da günümüzde ruhsal sıkıntıların ne kadar gözardı edildiğini hatırlattı ve üzdü.
Bugüne kadar aynı konu üzerine farklı hikayeler, filmler yapılmış olmasına rağmen çok orijinal hissettirdi. Karakterler az sayıda olmasa da Dostoyevski'nin meşhur isim karmaşalarını yaşamadım, kolayca ve severek okudum.
Dış görünüş çoğu kez yansıtmaz içinin ne olduğunu.
Oysa dünya hala süslerle avunup aldanıyor:
Hukuku ele alalım: duruşmada en yoz, en çürük dava bile,
Etkili bir ses ve sözcüklerle kötülüğü gizlemiyor mu?
Dinde de böyle: bir bilgiç ortaya çıkar,
iğrenç bir günahı kutsar,
Buna da kendine göre, kutsal kitapta bir dayanak arar;
İşin yüceliğini birtakım süslerle saklar.
Dışarıdan bakıldığında meziyetmiş gibi gösterilmeyecek
Kötülük yoktur yeryüzünde.
İnsanlar bir şeyi sahiplenmekten çok
Kovalamaktan hoşlanırlar.