'Kişinin kendisini yenmesi', olumsuz duygularımızın bizi yönetmesine ve boyunduruk altına almasına kesinlikle izin vermemek demektir. Düşüncelerimizin yıkıcılığını alt etmek ve kendimizi baltalamaya göz yummamaktır.
'Rahatsız ediyor muyum?' sadece koşulları rahatlatıcı bir soruydu. Bu soruyu her zaman ilgisizce dinler, sıradan bir saygı sözcüğü veya özellikle bir astın üstüne olan mahremiyetine gösterdiği bir incelik ifadesi olarak sayardım.
İnsanlığın bu saldırgan ve çatışmacı haline müdahale edilmediğinde, kendi kendini mahveden insan için mahkemeler, polisler ve hapishanelerle birlikte din, suça eğilimi önlemeye ya da en azından onu belli bir sınırda tutmaya yarayan toplumsal bir denetim aracıdır.