İşçi sınıfının mücadelesi, çeşitli gelişme evrelerinden geçerek büyür. Önce tek bir işçiden başlayıp, sonra fabrikadaki işçilere, daha sonra bölgedeki işçilere doğru yayılır. Onlar mücadelelerini, kendilerini doğrudan doğruya sömüren sermayedarlara yöneltirler. Bu aşamada onlar henüz emekçinin çektiği acıların temel nedenlerini anlayamamışlardır. Kendilerine acı çektiren fabrika ve makinalara diş bilerler. Olgunlaşmamış birlikler, bu aşamada zafer sermayedarlara ait olacaktır.
Ancak bu durum geçicidir. Mücadelenin gerçek sonuçları, işçilerin büyüyen birliğinde mevcuttur.
"Mallarla aynı şekilde kendi kendilerini parça parça satmaları talep edilmesindedir."
"Böylece giderek bireysellikleri sökülüp alınır ve makinalara monte edilmiş birer alete dönüşürler."
"Fabrika içindeki işçiler askerler gibi organize edilerek birer sanayi eri olarak subayların ve çavuşların emrinde terbiye edilirler."