Kim bilir kaç üniversite mezunu genc cok çalisip iyi paralar kazanacaklarni düsünerek büyük firmalara giriyor ve ancak otuz bes yasindan sonra bu islerden ayrılarak gerçek istediklerini yapmaya çalsiyor? Öte yandan, bu yaşa gelinceye dek kredi ödemeleri, okul yasina gelen çocuklar, ödemeleri gelen arabalari ve yurtdisinda tatiller veya kaliteli saraplar olmadan yasamın cok da anlamli olmadigina dair gelistirdikleri anlayislan oluyor. Ne yapabilirler? Geri dönüp kök bitkilerini mi eselesinler? Elbette öyle yapmayıp daha da büyük bir cabayla köle gibi çalışıyorlar.