Demek ki duygular, şu karşımdaki ışıl ışıl parıltılı gök gibi aslında birer resimdiler. Bütün âlemi hissediyordum da sanki onu düşünmem daha zordu. Bu yüzden yazar olmak istiyordum
Düşünüyorum da aşk denilen şey yaşamayı sürdürebilmemiz için zaruri olan bir yakıttır. Aşkımız bir gün bitebilir. Ya da güzel bir şeye dönüşmeyebilir. Ama aşk bitse de, gerçekleşmese de, birine âşık olmanın, birine aşk beslemenin hatırasına tutunmaya devam ederiz. Ve bu yine de bizim için değerli bir ısı kaynağı olur. Eğer bunun gibi bir ısı kaynağı olmazsa insanın yüreği ve tabii maymunun yüreği de dondurucu, çorak, ıssız topraklara dönüşür. O geniş topraklara hiç gün ışığı vurmaz, dinginlik denen çiçek de umut denen ağaç da yetişmez orada.