Franz Kafka’nın “Dönüşüm” eseri hakkında insanın aile dinamikleri ve kendine yabancılaşma gibi temaları işleyen kısa bir öykü diyebiliriz. Hikaye Gregor Samsa’nın bir sabah dev bir böceğe dönüşmesiyle başlıyor. Onun kendini işe yaramaz, değersiz ve dışlanmış hissetmesini okuyoruz. Böcek hali, toplumun ona dayattığı baskılar ve kendi çelişkileri yüzünden “insan” gibi hissedememesini görüyoruz. Böceğin iğrenç ve korkutucu bulunması, Gregor’un kendini nasıl gördüğünü ve toplumun onu nasıl yargıladığını anlatıyor.
Tabi öykü içinde bazı metoforlar ve sembolize edilmiş şeyler de var. Ama uzun uzun yazma gereği duymadım. Bence bu kitabı Kafka yerine bir başkası yazmış olsaydı, bu kadar beğenileceğini düşünmüyorum.
Biraz da okurun o an bulunduğu ruh haline, okuma geçmişine, yaşantısına göre kitaptan aldığı zevk farklılaşabilir düşüncesindeyim. O yüzden genel bir yargıdan kaçınmakla birlikte yine de biraz abartılmış bence. Yüksek bir beklenti ile başlamıştım. Aradığımı pek bulamadım açıkçası.