Hülya Yücel Ergün
@Mimhece
Ses Söz Arpacık
"Herkes herkeste bir kıymık endişesi."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Günbatımından geliyorum buraya. Güz yağmurlarından alıyorum suyumu. Göğsümde bir bulutla dolaşıyorum ormanda. Göksu’dan kızaran yapraklar derliyorum bahar koleksiyonuma. Kışı var, yazı var içinde. Yazdığım mektuplara iliştiriyorum kimisini, kimisini şarkılarla savuruyorum rüzgara. Boşa geçmiş bir gençliğin taşları oturdu içime, bu öğleden sonra.
Bir çiçeği seyrettim sonra. Güzelliği ve solmayı. Dört yapraklı yoncalarım var hüzünden yana. Nedeni vardı her şeyin ve ötesi vardı hüznün de. Bir umut doğdu içimde, bu öğleden sonra.
Manzarayı seyrettim Göksu’da. Yitip gitmiş gençlik oturdu içime, güz yağmurlarından bir suyla doldu içim. Çay demledim ihtiyarlayan ellerimle. Kendimi tekrarlayıp bir düşe daldım, usanarak.
Zamanın sessizliğiyle uyandım. Zaman değiştirmekte ellerimizi. İki lafın belini bükmekte, biz günler birbirinin aynı sanırken. Dokunup içinden geçemediği bir şey yok onun. İçimizi okuyor iliklerimizden akarken.
Öğleden sonralarının tozunu aldı zaman, tüm ikindileri tüllere astı. Gençliği bir fotoğrafa yapıştırdı usulca. Geriye anısı kaldı gençliğin. Taşlar yerine oturdu bir bir, bu öğleden sonra.
Saat kendini tekrar eder ama asla aynı zamanı göstermez.
"Mazi daima mevcuttur. Kendimiz olarak yaşayabilmek için, onunla her an hesaplaşmaya ve anlaşmaya mecburuz."
Tanpınar
Bir yaz gecesinin sıcak sıkıntısı var içimde. Baharın rehaveti bir de. Sakin olsam sakinliğim batar içime. Dehşete kapılsam kaybolur ruhum. Endişe etsem beğenmem yattığım yeri. Mutlu olsam, bunca zulüm varken mutluluk yakışmaz.
Bir yaz gecesinin rehaveti var içimde. Sonbaharın hüznü yanıbaşımda, omuzumun üstüne tünemiş bakıyor bana. Göz göze gelsek ürkerim. Severim onu aynı zamanda.
Yorgunluktan başka bir şey kalmaz bazen geriye. En korkulacak durumdur bu. Yorgunluktur şiir, yorgunluktur yaşam. İki kere iki yorgunluktur. Güz yaprakları ve daha nice şey. Yorgunluktan başka bir şey kalmaz geriye bazen. Sanki bir tek yorgunluk geçer öbür tarafa kefenin cebinde. Elinde harcayabileceğin tek kuruş bile olmadan. Bir bakmışsın defter boş. Bir bakmışsın, bakmadığın yerden çarpmış sana yapamadıkların. Yorgunluktan başka bir şey kalmaz geriye bazen. En korkuncu budur ölümün.