Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen
sabah kadar uçuk, akşam kadar acı
rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı
acemi bir şarkı...
umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum...
#46390916
En büyük acılar öpülen sağ dizinden
geliyordu. Nataşa’nın süngerli eli birkaç kere yanında belirip
Buharlı bir şeyle silmesine rağmen diz şişmiş, derisi morarmıştı.
Gel peşimden, okur! Dünyada hakiki, sadakatli, ebedi aşkın olmadigin kim söyledi sana? Yalancının adi dilini kessinler! Gel peşimden, okurum ve yalnızca benim peşimden
ve ben sana göstereceğim böyle bir aşkı!
- Ah, benim zavallim, -dedim ona,- bunu yapmana izin veremem. Benim halim fena ve senin de benimle birlikte yok olmanı istemiyorum.
- Tek sebep bu mu? -diye sordu gözlerini gözlerime yaklaştırıp.
- Tek sebep bu.
-Ben de seninle birlikte yok olurum.