Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen
sabah kadar uçuk, akşam kadar acı
rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı
acemi bir şarkı...
umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum...
#46390916
"Ülkemizde edebiyatın büyük fikirlerine, küçük insanlar önünde eğilmeksizin hizmet etmek mümkün olduğu vakit geri dönmek hakkım baki olmakla beraber,” diye yazar
Yurtdışına gitmeme müsade edilmesini rica ederim.
Bana bir iyilik yap da şu soru üzerinde biraz düşün: Kötülük olmasa senin iyiliğin ne işe yarardı ve gölgeler kaybolsa dünya nasıl görünürdü? Gölgeler nesnelerden ve insanlardan ötürü oluşur ne de olsa. İşte kılıcımın gölgesi. Ama ağaçların ve canlı varlıkların da gölgeleri olur. Saf ışığın tadını çıkarma fantezin yüzünden, üzerindeki bütün ağaçları ve bütün canlıları söküp atarak bütün yerküreyi çırçıplak bırakmak mı istiyorsun yoksa?
- Dostoyevski öldü, -dedi kadın yurttaş, ama pek de emin değil gibiydi.
- Protesto ediyorum! -diye haykırdı hararetle Behemot.
-Dostoyevski ölümsüzdür!