Kişinin kendi deneyimlerinden pişmanlık duyması, kendi gelişimini durdurması demektir. Kişinin kendi deneyimlerini inkâr etmesi, kendi yaşamının dudaklarına bir yalan koymaktır. Bu, ruhun inkârından başka bir şey değildir.
Ve insanların gözlerinde başarısızlık okunuyor. Aç insanların bakışlarına giderek artan bir öfke yerleşiyor. Gazap üzümleri insanların ruhlarında olgunlaşıyor, bağbozumu yaklaşıyor...