Axıcı, çox maraqlı kitab idi.
Cek London'ın oxuduğum ikinci əsəri idi və "Martin İden"dən daha maraqlı gəldi mənim üçün.
"İnsanlar heyvanlardan daha vəhşidir" bu ifadə çox gözəl şəkildə kitabda öz əksini tapır..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Adi bir varlıq xeyirxahlığı və qəddarlığı sadə bir yolla qəbul edir. Xeyirxahlıq odur ki, iztirab vermir, özüylə azadlıq və həzz gətirir.
Xeyirxahlıq yaxşı şeydir. Pislik müsibətdir o, narahatlıq gətirir, iztirab verir, təhlükə törədir.
Mən onunla həmişə bunu bölüşərdim "mən dəli olaram ya elə düşünürəm ki, ürəyim partlıyar hansı ki sevdiyi halda uzaq duran insanları görsəm, ya da onlardan biri olsam. Bu məcburiyyət elədir ki, insan özü üçün uzaq durmalıdır, amma yaman əzab işdir".
İndilərdə fərqinə varıram ki, insan çox sevdiyi halda belə uzaq dura bilirmiş. Hansı ki o insan, sayılmamış, yox görülmüş, soyudulmuş, özündən küsdürülmüşdür. Həqiqətən bəzi şeylər haqqında fikir yürüdəndə, ən əsası bizlər onu müşahidə edib, öyrənib bunun barəsində fikir bildirməliyik.
Oxuduğum romanlarda sevənlər qovuşmayanda, günlərcə yuxuma girər, bu hal məni sözün əsl mənasında kədərləndirərdi elə buna görə də, mən bu tip sonluqla bitən kitabları oxumaqdan boyun qaçırırdım. İndi isə tam əksinə.. Vaxt nə çox şey dəyişir və dəyişməkdədir.
Dünyanın bütün canlıları iki yerə
bölünürlər: yeyənlər və yeyilənlər. Qanun isə belə deyirdi:
ye, yeməsən sənin özünü yeyəcəklər!