"Ademoğulunun üç dostu vardır: Biri ölünceye kadar onun ardından gelir, ikincisi; mezara kadar takip eder, üçüncüsü; ise mahşere kadar yanında olur. Ölünceye kadar yanında kalan dostu malıdır. Mezara kadar yanında kalan dostu, eşi dostudur. Mahşere kadar yanından ayrılmayan dostu da amelidir."
1. Malı haksız yollardan kazanmak,
2. Haksız ve günah yerlerde harcamak,
3. Haklı yerlere yapılması gereken harcamanın önüne geçmek.
Zaten bütün kötülüklerin kaynağı da bu üç davranıştır.
İyilik şu üç şeyde belirir: Dilde, bakışta ve sükûtta.
Allah'ı (c.c.) zikretmenin dışında kalan konuşma, boş sözdür. İbret almaksızın yapılan bakış hatadır. Düşünce içinde geçmeyen her sükût da oyalanmaktan başka bir şey değildir. Dünyayı bırakmak; onun gelişmeleri hakkında fikir yürütmekten ve hazları peşinde koşmaktan vazgeçmek ile olur. Çünkü düşünce, nefse (benliğe, şahsiyete) bağlı olduğu için arzuyu doğurur. Helal olmayan şeylere bakışlarını salmaktan sakın, çünkü bakış hedefine varan bir ok ve buyruğunu dinletebilen bir padişahtır.