Düşlerimde uzun uzun yolculuklar yapmak var şu sıralar.
Dünyanın bir başka şehrinde, bir başka sabahına gözlerimi açma isteğim var.
Bazen son hızda, bazen usulca yolumda durmadan ilerleyesim var.
Herkesten, her şeyden kaçarcasına, en önemlisi de kendimden kaçarcasına gidesim var!
Telaşa sokmadan ruhumu, "Kim giderse gitsin artık benden," diyesim var.
Verilen değerleri geç anlayanlara gelince... Biraz geç olmadı mı, diye de sorasım var.
Bulutların üzerinde gezercesine, ruhumu sonsuz boşluklara emanet etmeliyim mesela.
Kimseye minnet duymamalı ruhum, kimse hapsetmemeli beni beklentilerine.
Şarkılarım olmalı mesela yanımda, dinlediğimde beni mutluluğa sevk eden.
Dosta gelince, bir selamımla geçinebilecekse dursun dünyamda, yeter.
Sırtımda çok bıçak yarası var, şimdi yalnızlığı istemem normal bu yüzden.
Öyle böyle değil işte; kendimle baş başa kalıp ruhumu dinleyesim var.
Şiir - Edibe Toğaç