Mnre
@Minissss
"Çocukluğumun Kaydı"
Bir rüyanın içinde
kaybolmuş bir disk buldum,
ne satılmıştı bir zamanlar,
ne de arşivlenmiş —
sadece unutulmuştu.
Üzerinde toz,
içinde ben vardım,
saf, suskun, gözleriyle anlatan
o küçük kız çocuğu.
Ona konuştum,
ağır ağır, bilerek…
sanki yıllar boyu susan
ben değilmişim gibi.
Sanki ağlamamış da
beklemişim gibi.
Her kelimem,
ona sarılan bir battaniye gibi,
kırılgan bir sır gibi
saklamışım kendimi benden.
Ama şimdi izliyorum,
geçmişi — bir film sahnesi gibi,
ağlamıyorum artık
sadece anlıyorum.
"Beni Unutmak" (Devamı)
İçimde bir yara var,
Ama kimse görmüyor,
Dışımda her şey güldüğünü sanıyor,
Ama içimde hiç bitmeyen bir karanlık var.
Sana güvenerek sarıldım,
Ama ellerinle beni ittin.
Bir zamanlar sevdim dediğim,
Şimdi sadece boşluk.
Beni kıran her sözde,
Bir parçam daha kayboldu.
Sonsuz bir boşluk içinde kayboldum,
Ve seni hatırladıkça,
Biraz daha yok oluyorum.
İçimdeki kırık dökük parçalarla,
Her gün biraz daha kayboluyorum.
Güçlü görünmeye çalışsam da,
İçimdeki boşluğu kimse görmüyor.
Sana olan sevgim yavaşça sönüyor,
Ama geriye kalan sadece acı.
Ve her geçen gün,
Biraz daha siliniyorum içimden.
Seninle kaybolan ben,
Şimdi bir hiçim,
Ve tek bildiğim şey,
İçimde seni kaybetmekle
Birçok şeyi kaybettiğim.
"Beni Unutmak" (Devamı)
Sana inandım, sana bağlandım,
Ama sonradan her şey kayboldu.
Bir zamanlar içimde canlanan sevgi,
Şimdi sadece acı bir hatıra oldu.
Seninle her şey daha parlaktı,
Ama şimdi her şey soldu,
İçimdeki boşluk daha da büyüyor,
Sanki yok olmuşum,
Biraz daha, hiçbir şeyi anlamıyorum.
Her sabah yeni bir huzursuzlukla uyandım,
Hayalimde hala sen vardın,
Ama artık sen yoksun,
Ve içimdeki o nefes de tükenmişti.
Yüzüm gülümsüyor ama içim acıyor,
Herkese gücümü gösteriyorum,
Ama içimdeki zayıflığı kimse bilemez.
Sen, benim içimi parçaladın,
Ama bunu hiç görmedin.
Bir zamanlar benim olduğum o insanı,
Sen yavaş yavaş öldürdün,
Ve şimdi kendime bakarken,
Sadece harabe bir varlık görüyorum.
"Beni Unutmak"
Seninle başladı her şey,
Ve seninle bitti.
Bir zamanlar sevdiğimi sandığım bir yalan
Şimdi içimdeki en büyük boşluk.
Geceleri her şey daha karanlık,
Ve her sabah daha eksik uyandım.
Bir zamanlar ben olan,
Şimdi sadece kaybolmuş bir siluetim.
Sana güvenerek yaşadım,
Ama bana kalmadı hiç bir şey.
İçimde bir boşluk bıraktın,
Ve o boşluk her geçen gün büyüyor.
Sözlerinle sarıldım,
Ama ellerinle itildim.
Artık neyi sevdiğimi bilmem,
Neyi aradığımı da.
Zihnimde bir karmaşa,
Ve her an biraz daha kayboluyorum.
Sana inandım,
Ve seninle kayboldum.
Ama belki de ben hep böyleydim —
İçimdeki kaybolmuşlukla.
Ama seni hatırladıkça,
Bir parçam daha siliniyor içimden.
"İçimde Yanıyor"
İçimde yanıyor hâlâ,
Sönmedi… sanki sönmek de istemiyor.
Adın bir zehir gibi dolaşıyor damarlarımda,
Ne zaman unutmaya kalksam,
Bir yerimden daha eksiliyorum.
Sana ağlamam sandım,
Ama içim ağlıyor,
Sessizce, kimsenin duymadığı yerlerde.
Sen gittin ya —
Benden de bir şeyler götürdün,
Ama geri vermedin…
Ne sevdiğimi, ne inandığımı.
Her sabah
Biraz daha eksik uyanıyorum.
Biraz daha ölü,
Biraz daha ben olmadan…
Canım yanıyor hâlâ,
Ama artık bağırmıyor içim.
Sessiz bir acıya dönüştün sen —
Yavaş yavaş öldürüyorsun beni,
Ben bile fark etmiyorum bazen.