Mnre
@Minissss
"Sessizce"
Kimse bilmiyor,
Bir rüyadan uyanamadığımı.
Günler geçiyor,
Ama ben hâlâ orada, o bakıştayım.
Ne adını söylüyorum,
Ne de unutabiliyorum.
İçimde gizli bir yangın,
Sana dair, benden kaçan bir ben var artık.
Kalabalıkların içinde
Sadece seni susturuyorum içimden.
Konuşsam ne olur,
Zaten en çok sustuklarım yakıyor beni.
Eskisi gibi olamıyorum,
Belki de hiç olmam.
Ama o hâlimi,
Sadece senin yanında bırakmışım gibi…
İçimde bir ağırlık var,
Ne sen, ne de zaman taşıyabilir.
Bir rüyada kaldım sanki,
Uyandım ama içim hâlâ orada.
Gözlerin geçti aklımdan bu sabah,
Bir yabancı gibi —
Ama hâlâ tanıdığım tek şey sendin.
Kendimden uzak, senden daha da uzak.
Biri dokunsa,
Ya kırılırım ya ağlarım.
Hiçbir kelime yetmiyor anlatmaya,
Kalbim yorgun, suskun, ama hâlâ dolu…
Sana yazmak istemiyorum artık,
Ama içim hep sana yazıyor.
Kendi içimde kayboldum,
Kendime dönememekten korkuyorum.
Camın Ardında Bir Yaz
Zaman, sanki küsmüştü bana.
Gölgesi bile değmiyordu günlerimin ucuna.
Pencereler açıktı,
ama nefes yoktu içerde —
yalnızca ağır bir bekleyişin sesi.
Her yer susuyordu,
sokaklar, duvarlar,
ve ben, en çok da ben susuyordum.
Konuşsam kırılırdı içimdeki cam,
konuşmasam çatladıkça genişliyordu.
Yaz güneşi bedenime değil,
ruhuma işliyordu bu kez.
Ter değildi akan,
yaşanmamış zamanların acısıydı.
Kendime yabancı bir adım gibi dolandım odalarda.
Her eşya tanıdıktı,
ama ben kimdim o tanıdıklığın içinde?
Korku dediğin —
bazı günler sabah olmadan başlar.
Ve bazı geceler hiç kararmadan biter.
Ben o aralığın içindəydim,
cam bir kavanozun içinde,
görünüp de var olmayan bir şey gibi.
Ve en kötüsü:
Rüyanda gördün, yıllar sonra tekrar,
Eskiden bakışlar, şimdi belirsiz bir hisle.
O serseri çocuk, içinde bir iz bırakmış,
Bir bakışı, bir anı, zamanın ötesinden gelmiş.
Bilinçaltı belki de yıllarca sakladı seni,
Ona emanet edilmiş bir göz, bir koruma,
Ama seni korumaktan başka bir şey hissetmiş mi?
Bastırılmış duygular mı, yoksa zamansız bir arzu?
Profilinde eski okul anılarını gördün,
Bir yanda yıllar, bir yanda aynı özlem.
Belki de o da düşündü, belki de seninle,
Ama o zamanlar, kim bilebilirdi ki derinlerde ne vardı?
Ve şimdi, yıllar sonra, bu izleri düşündükçe,
Bir soru var: “Belki o da beni hissetti mi?”
Geçmişin izleri, bir yansıma, bir yankı,
Zamanla çözülür mü, yoksa hala kaybolan bir hatıra mı?
Bilinçaltı bazen sessizce konuşur,
Geçmişin hayaletleri ruhumuzu sarar,
Ve belki de, yıllar sonra, her şeyin cevabı
Bir rüyada, bir bakışta, kaybolan bir duyguda.