Mnre
@Minissss
Adı YokŞiir
Bekledim…
Gelmedi.
Bir ses kaldı geriye,
Kendime bile söyleyemediğim.
Eskiden bildiğim bir boşluk bu,
Tanıdık…
Adını bilmediğim yerden üşüdüm yine.
O büyürken, ben küçüldüm,
Bir gölge oldum uzaktan
El sallamadın, bilmem fark ettin mi?
Sevilmeyen bir çocuğun gözleri gibi
Donuk bakıyorum şimdi sana.
İçimde bir şey öldü,
Adı yok.
Ama bil…
Bir daha kimseyi oraya gömemem.
Reklam
"Çatlak"
Sana dair ne varsa
soğudu bende,
adı konmamış bir kış gibi
sessiz ve ağır.
Beklemedim artık,
istemedim de…
Bir şey kırıldı içimde,
sesi bile duyulmadı.
Ne sevdiğin fark etti,
ne terk ettiğin.
Sana dönmeyen
bir yanım kaldı bende.
Şimdi gözümde bir adamsın sadece,
soğuk…
uzak…
ve dokunsam parçalanacak kadar
kırılgan.
Ama dokunmam.
Çünkü kırılan benim.
Ve bu soğuk
bir daha hiç çözülmez.
Kayıp Zamanların İçinde
Birer birer kaybolan saatler,
İçimde bekleyen bir boşluk var,
Beni sormaz kimse,
Ve ben de kimseyi sormam,
Çünkü hiç kimseyi bulamam.
Düşlerim sarar beni,
Fakat görünmeyen bir perdeyle örtülür,
Ve ne zaman dokunmaya kalksam,
Elim geçer boşluğa,
Bir yansıma gibi kaybolurum.
Beni sevmek ne işe yarar?
Bir tutku olmadan,
Bir ses olmadan,
Bir iz olmadan,
Beni kim duyar?
Gecelerim, beni anladığını söyleyen sessizlikle dolar,
Ve sabahları yine ben,
Bir parça daha kaybolmuş,
Bir parça daha unutulmuş…
Hiç var olmamış gibi.
Bir varlık ararım,
Ama her şey bulanık,
Ve her düşünce, her hatıra,
Bir duvar gibi sert,
Öğle güneşi şehri yıkarken,
içimde bir gölge gibi büyüyordu heyecan.
Sözcükler dilimde düğümlü,
bakışlarımda saklı bir yangın…
Kelimeler yetmedi anlatmaya,
cesareti bir yudumda aradım.
Ve bir eve gittik –
benim sesim önermişti, farkında olmadan.
Oda dağınık, hisler belirsiz,
zaman bocalıyordu aramızda.
Sarılalım, dedi usulca,
vedalar bu kadar erken olmamalıydı.
Ama ben, kendimden kaçarken,
ona sımsıkı tutundum.
Bilmiyordu içimdeki fırtınayı,
bilmiyordum kaybetmenin böylesini.
Ve sonra gitti…
Güneş tepemde parlıyordu hâlâ,
ama ben, karanlıktaydım.
Deliyorum gibi kuruyorum her düşünceyi,
Her an seninle, her hatıra seninle,
Bazen kalbim, senden bir iz arıyor,
Ama seninle dolan her boşluk,
Beni daha çok kaybettiriyor.
Hiçbir şeyden emin değilim,
Ama belki de emin olmak istemiyorum,
Çünkü seni sevmenin adı,
Bir korku, bir arzu, bir bekleyiş oluyor.
Bir adım atarken, seni hissediyorum,
Ama her adım, seni daha uzak yapıyor,
Bir yanım sana doğru koşarken,
Diğer yanım, hep geride kalıyor.
Ve bu belirsizlik, içimde büyüyor,
Her soru, her cevap, seni hatırlatıyor,
Belki de bu duygular, en derin halini bulur,
Bir kaybolmuşlukta, seninle bulur.