Mnre
@Minissss
Sarılışın
Zaman durdu, dünya sustu,
ellerin omuzlarıma konduğunda.
Sanki bütün eksikler tamamlandı,
bütün yaralar unutuldu bir anda.
Göğsüne yaslandığımda,
kalbinin sesiyle tanıştım.
Öyle yakındı ki nefesin,
tüm korkularım dağıldı usulca.
Sarılışın bir eve benziyordu,
kapısını açtığımda huzur bulduğum.
Ama ne garip,
o evde hep misafir kaldım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İki Adam
Biri, çocukluğumun gölgesinde saklı,
soğuk bakışlarıyla büyüttü beni.
Bir kelimesi koca bir duvar oldu aramıza,
ne kadar uzandıysam, aşamadım.
Diğeri, ellerimi tuttuğunda
geçmişin acısını unutturacak sandım.
Ama o da biliyordu,
baba korkusuyla büyüyen bir çocuğun
sevgiden de korktuğunu.
İkisi de beni susturdu,
biri sessizliğiyle,
diğeri vazgeçişiyle.
Ve ben hep ortada kaldım,
bir adamın gölgesinde,
diğerinin yokluğunda.
İki Yüz
Biri kanımdan, ama hiç yakın olmadı,
soğuk duvarlar gibi dikildi karşımda.
Konuşsa kırardı, sustu ama daha çok acıttı.
Babam dedim, ama hiç baba gibi durmadı yanımda.
Diğeri sevdiğim adamdı,
gözlerinde şefkat aradım.
Ellerine tutunmak istedim,
ama o da uzaktan izledi yaralarımı,
dokunmadı, sarmadı, sadece baktı.
İkisi de ellerimi bırakmadı çünkü hiç tutmadılar.
Biri sevgisini sakladı,
diğeri sevgimi taşıyamadı.
Ve ben ikisinin ortasında,
sevilmeyi öğrenemedim.
Gidişin
Bir gün, hiç olmamış gibi çekip gittin.
Ellerin, bir zamanlar sımsıkı sarılan ellerin,
şimdi boşlukta asılı kaldı.
Bir şey söylemedin, belki de söyleyemedin.
Ama sessizliğin her kelimeden ağırdı.
Kapılar kapanır, yollar uzar,
ama bazı vedalar insanın içinde kalır.
Gidişin sadece adımlarında değil,
gözlerindeki son bakışta saklıydı.
Seni tutmadım, tutamazdım.
Çünkü sen gitmeyi,
ben ise ardında kalmayı çoktan seçmiştik.