Bir kitap incelemesiyle daha geldim. Öncelikle kitabın tasarımı çok hoşuma gitti. Ayracı, karakter kartları, kutusu (en sevdiğim), şeffaf ayracı, şömizi, sayfası tasarımları hepsi çok güzeldi. Bunu övmeden başlayamazdım.
Kitabın ilk 200 sayfasında puanım 8-9 arasında değişiyordu. İlk 200 sayfası gerçekten çok çok güzeldi. Geçmiş kısımları çok güzel yazılmıştı. Hüzünlenmem gereken yerde hüzünlendim. Hayalet Tim'inin kurulması bölümü de kitapta sevdiğim bölümlerdendi.
Barut ve Talia arasındaki aşk da güzel işlenmişti. İkisinin ayrı düşmesi ve birbirinden habersiz ikisinin de aşık olması, ateş böceği detayları çok güzeldi.
Aksiyon sahnelerini okurken aşırı keyif aldım, düşünülüp kurgulanmıştı. Okurken zevk aldım. Askeri bilgiler güzel araştırılmıştı. Bunu okurken hissediyorsunuz.
Gelelim olumsuz yönlerine, öncelikle kitap neredeyse 500 sayfa ve abartısız 100 sayfası küfürdür. Yani burada sonuçta bir kitaptan bahsediyoruz, sizin için diyaloglar küfürlerden mi ibaret? Tabii ki kullanılabilir ama hem mizah unsuru olarak kullanılması hem de bu derece fazla olması beni rahatsız etti.
Kitapta Ötüken bakışlım gibi ifadeler yer alıyor. Bir, iki kez geçse ben bunu sorun etmezdim ama o kadar çok geçiyor ki artık göze batmaya başlıyor. İçerdiği anlamı da yitiriyor özellikle bir sayfa vardı 4 veya 5 kez üst üste Ötüken Bakışlı diyerek cümle kurulmuştu. Gerek var mıydı gerçekten?
Çok karakterli bir kitap okuyoruz ve ben böyle kitaplarda karakterlerin derinlikli işlenmesini isterim eğer onlar da konuya dahilse, figüran değilse... ama bu kitapta Barut dışında -ki Barut da çok derinlikli işlenmemişti- kimsede bu derinliği göremedim. İkinci kitapta bu düzeltilebilir tabii ki o yüzden erkenden bir şey diyemem.
Şaka olarak kullanılan birçok unsur beni güldürmedi hatta kitaptan