Taha Arslan
@MintiMonti
8 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Bir süredir akıcı ve samimi bir kitap okumayı özleyen herkese önerebileceğim taze bir kitap.
Bir baba ve oğulun birbirini tanımasını, beraber 2 gece geçirmelerini ve aslında her babanın oğluna ne kadar da benzediğini gösteren bir eser.
Yıllar önce babamın gençliğindeki günlüklerini bulup okuduğumda şu an tanıdığım adamdan ne kadar da farklı olduğunu, ne kadar da ben olduğunu gördüğüm zaman yaşadığım şaşkınlığı hatırlattı.
Sert mizacıyla bildiğim sinirli adam; gençliğinde şiirler yazmaktan, fotoğraflar çekmekten, yazı yazmaktan ve duygularını ifade etmekten ne kadar da keyif alıyormuş. Tıpkı ben gibi.
Reklam
Neo Liberalizm ve Yeni İktidar Teknikleri altbaşlığıyla yayınlanan bu kitap, bize yeni distopyanın; gelenekselleşmiş distopyanın ve bunun üzerine yapılmış düşünce akımlarının aksine, artık kişinin fazla özgür yani liberal kalmasından kaynaklandığını dile getiriyor.
Komün bir canlı olan insanın bireyselleşmesinin günümüz dünyasında 'özgürlük' olarak algılanmasının çelişkisini açıklıyor bir bakıma.
Daha verimli olma, kendini daha çok geliştirme gibi kavramlar kişinin kendi kendisini tutsak etmesi halini almıştır kitaba göre. Üstelik eskiden idareciye yani hükümdara bir isyan söz konusu olabilecekken artık idareci ve zalim kişinin kendisi haline geldiği için insanın tüm isyanını kendisine gösterdiği gibi anektodlar yer alıyor. Farklı bir bakış açısı.
Kitabın içerisinde yer alan iki hikayede de feminist bakış açısına dair izler görüyoruz ancak yazar; idealize bir şekilde yazgısını gerçekleştiren ve zincirlerini yıkıp kendisine toplum içinde aykırı bir yer edinmiş klişe ve gerçekdışı karakterler çizmek yerine Japon toplumundaki hırslı, rasyonel düşünemeyen, zeki ve idealist erkek karakterlerin dünyasını ufak dokunuşlarla değiştiren, dolaylı olarak çok etkili bilinçli kadın karakterler yaratmış.
Dönemin şartlarına göre toplumsal rolünün farkında olan ve koşulları lehine çevirmeyi bilen, 'süperkahraman' figürü olmaktan uzak kadın karakterlerin feminizmi ve kadının varoluşsal gücünü, zekasını çok daha iyi yansıttığına inanıyorum.
Yine de Japon klasiğidir. Ona göre okumak lazım.
Çocukken hissettiğimiz aile kavramının, biz büyüdükçe nasıl şekillendiğini, çeşitli bağlamlar ile nasıl farklılaştığını hatta günü gelince kabuk değiştirdiğini ve bu sona yaklaşmanın nasıl bir anda olup bittiğini belki de çok huzurlu ve de çok hüzünlü bir şekilde anlatmış.
.
Barış Bıçakçı'nın romanlarının çoğunda nostaljik bir hava hakim. Zaten çoğu romanı bizim için nostaljik bir zaman aralığı sayılabilecek 80'ler ve 90'larda Ankara'da geçiyor. Hoş, Ankara günümüzde de halen çok nostaljik hissettiren bir şehir.
Gully Foyle!
Yarı ikonik bir karakterin tam ikonik intikam hikayesi.
Kitabın altyapısı ve içinde geçtiği evrenin inşa edildiği temel oldukça ilgi çekici. İnsanların geldiği formlar ve geçirdiği değişimden sonra politikanın halen ne derece önemli olduğunu gözler önüne seriyor.
.
Bilim kurgunun kaliteli eserlerinden biri olduğunu düşünüyorum. Kitabın içersinde teolojik motiflere ve geneleneksel din anlayışına, modern din tasvirleri de resmedilerek eklemlenmiş.
Ufuk açıcı. İyi jauntlamalar!
Reklam