Gözlemleyen ben bir bakış açısıdır ve bu bakış açısından baktığımızda yalnızca izler, gözlemler, şahitlik ederiz.
Ben ... ( bir insanım).
Fark ediyorum ki, "Ben ... ( bir insanım)" düşüncesine sahibim.
Gözlemleyen ben' in bir dili olsaydı, ikinci ifadeyi kullanırdı.
Nokta koymakta aceleci davranmasak bu kadar, kendimizle ilgili cümleleri kısa tutmasak, olduğumuz veya olabileceğimiz kişi olan bakış açımız genişletsek, olasılıklara yer açsak nasıl olur?
Örneğin "Genelde kibar bir insanım ancak biri beni zorlarsa bu kibarlığımı kaybedebilirim," desek daha hoş olmaz mı?