Mira Axundova
@Mirade
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Milyonlarca halk bedenen, ruhen, fikren, ahlaken, çürüyor da hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor. Sanki herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa o kadar alışmış ki, bunu artık doğal bir durum sanıyor. Milyonlarca insan doğuyor, derin bir sefalet içerisinde yaşıyor, ölüyor. İçlerindeki pek çok zeki insan bulunmasına rağmen milyonlarca insan, hayvanlar gibi sersem, cahil kalıyor. Sayısız küçük kardeşiniz zalimleşiyor. Peki, bu böyle mi olmalıdır? "Evet, böyle olmalıdır!" diye yüzlerce kere tekrarlanmış çirkin sözlerden utanmıyormusunuz?
Dünya tarihini okudum. Birçok hoca ve öğretmenle konuştum. Sürekli bunu düşünüyorum ve öyle sanıyorum ki, yeryüzündeki birçok millet hâlâ vahşilikten kurtulamamıştır. Yalnız bugün vahşilik başka şekilde oluyor. Başka milletlerin topraklarını işgal eden kumandanlardan niçin bu kadar saygıyla bahsedildiğini anlayamıyorum. Büyük İskender, Anibal, Scipion, Sezar, Charlemagne, Napolyon ve daha bunlar gibi binlerce kumandan, başka hakların topraklarını işgalden başka ne yapmışlardır? Gerçi bu işgaller sonucunda büyük devletler kuruluyor; ama sayısız insan da zorluklardan, açlıktan ölüyor. Milyonlarca insan cahil kalıyor. Her yerde ahlaksızlık, hırsızlık, sefalet, çatışmalar, toplumsal nefret artıyor, herkes kabalaşıyor.
Anne-babalara sormak gerekir: "Siz çocuklarınızı terbiye ederken yükselmeleri için onlara kartal kanatları mı taktınız yoksa bu kanatları kökünden mi yoldunuz?"