Mira Axundova
@Mirade
Gurur duyuyordum: Bir insana başkalarından daha yakın olmanın gururunu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
"Sevgi mi? Sevgi, bir erkeği ya da kadını geri kalan tüm erkeklere ya da kadınlara yeğlemektir." Kır saçlı adam, "Ne kadar zaman için yeğlemek?" dedi. "Bir ay için mi, iki gün için mi, yoksa yarım saat için mi?"
Milyonlarca halk bedenen, ruhen, fikren, ahlaken, çürüyor da hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor. Sanki herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa o kadar alışmış ki, bunu artık doğal bir durum sanıyor. Milyonlarca insan doğuyor, derin bir sefalet içerisinde yaşıyor, ölüyor. İçlerindeki pek çok zeki insan bulunmasına rağmen milyonlarca insan, hayvanlar gibi sersem, cahil kalıyor. Sayısız küçük kardeşiniz zalimleşiyor. Peki, bu böyle mi olmalıdır? "Evet, böyle olmalıdır!" diye yüzlerce kere tekrarlanmış çirkin sözlerden utanmıyormusunuz?
