Renkler çekildi işte simsiyah bir saraya;
Birbirine müsavi artık her şey: Gecedir.
...
Bir sular hücumudur ansızın hafızaya;
Bu, başlayan, belki de biten bir işkencedir.
...
Gülen, ağlayan başlar düştü aynı torbaya;
Gece bir sebep değil, belki bir neticedir.
Çıngıraksız, rehber siz deve kervanı nasıl,
İpekli mallarını kimseye göstermeden,
Sonu gelmez kumlara uzanırsa muttasıl,
Ömrüm öyle esrarlı geçecek ses vermeden.
Ve böylece bu ömür, bu ömür her dakika,
Bir buz parçası gibi kendinden eriyecek.
Semada yıldızlardan, yerde kurtlardan başka,
Yaşayıp öldüğümü kimseler bilmeyecek!