HAYAT BİR ŞİİR KADAR KISA VE GÜZELDİR.
Kitaplarım:
Bir Bahriyelinin kaleminden ( şiir )
Albay Nikolay ( Roman )
Kalemimden Damlayan Kan ( Şiir )
Çobanlar Vadisi ( Roman )
Belki bin ah edersin
Binlerce kez beddua edersin
Ama ben sana kin tutmam.
Gözlerinin feri söner zifiri karanlıkta yolunu kaybedersin
Ama ben sana ışık olmam.
Ben değil sen benden gittin sonunu hesap etmeden.
Sen masmavi gökyüzü olsan da ben artık altında durmam.
Gitmek kolay tabi kırıp dökmek ve ani bir sinirle ağzına geleni söylemekte kolay.
Madem ki gitmeyi tercih ettin
Şimdi bana uzaklardan bakmayı da hak ettin.
Oysa nefesini dudaklarımda hissetmekti niyetim.
Sen Nisan yağmurları olsan da ben sana bulut olmam.
Kaldırım taşları mı sandın sen benim gururu mu?
Öyle dilediğin gibi basıp gidebilmek mi adamlık.
Unutma !
Bir anda başlayan her şey bitiveriyor bir anlık.
Sen Halil İbrahim sofrası olsan da ben sana misafir olmam.
Annemi öptüm ama öyle rüyada değil.
Hayal meyal de değil.
Canlı, kanlı eti dudaklarıma değerek öptüm.
O gün bugündür tadı damağımdan hiç eksilmedi.
Sen şerbet say bal de.
Ben ise cennetten bir nimet diyeyim.
Varsa şayet takatin durma buralarda
Git uzaklaş gönlümden.
Bensiz kalabilecek kadar güçlü müsün?
Cesaretin var mı bir başına yapayalnız kalmaya?
Sen karanlıktan çok korkarsın ben sana ışık olmazsam halin nice olur?
Her sabah öperek uyandırmazsam seni sonsuza kadar kapalı kalmaz mı gözlerin?
Söyler misin ben yoksam hayatında sen kime şiirler yazabilirsin sana kim ilham olabilir?
Ben gönül pencerene konan minik mavi bir kuş değil miyim?
Her türküde benden bir parça bulmaya çalıştığını ikimizde çok iyi biliyoruz.
Bir keresinde elimden gelseydi ses tellerini öperdim dediğini daha unutmadım.
Ben senden yağmurlar yağdırmanı istemiyorum ki.
Tek isteğim hep yanımda olman ve o renkli gözlerinle bana utangaç bir bakışla bakman.
Asıl ben sana muhtacım ben sana muhtacım.