Özlem Yalçın
@Misraperisi
6 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
yaşamın başka renkleri de var. Sorun, onları görebilmek ya da siyahla beyaz arasında çakılı kalmakta. Bu aşamayı gerçekleştirmeyi başaranlara "mutlu insan" diyorlar.
Sayfa 305
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Vitrinde görüp beğendiği albenili oyuncağın bozuk olduğunu söylediklerinde , onu ellerine almak için sabırsızlanan çocuğun hayal kırıklığını yaşıyorum şuanda .
ben yapraktım
hem birkaç mimikle kaçırdım çiçek olmayı
hem bir kere olsun koparılmadım
ne istediğim yerden
ne istediğim gibi
Hatırlamayı unutma sevgilim
Kırılmasın diye yükseklere bıraktığın şeyleri
Hatırlamayı unutma...
Puan vermedi
Kaçtığımız gerçeklerle, uzakta sandığımız acılarla ve “bana ne” dediğimiz hayatlarla okuru sürekli yüz yüze getiren; edebiyattan çok vicdanı hedef alan bir roman. Livaneli, Serenad’da dile getirdiği “Sen insanlara bakınca üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun. Peki sen ne görüyorsun? İnsan, sadece insan; seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.” düşüncesini burada da sürdürerek, insana yalnızca insan olarak bakmayı öğretiyor.
Anlatım sade ama etkisi ağır. Bitirdiğinizde rahatlamıyorsunuz; içinizde adı konmamış bir eksiklik, geçmeyen bir huzursuzluk kalıyor.
