"O zamana kadar bütün insanlardan esirgediğim alaka, hiç kimseye karşı tam manasiyla duymadığı sevgi sanki hep birikmiş ve muazzam bir kütle halinde şimdi bu kadına karşı meydana çıkmıştı.
Ne yaşattıklarını bilmeden yargılarlar.
Çünkü herkes kendi hissettiği acının hakkını arar.
Sizin ne hissettiğiniz neler yaşadığınız kimsenin umrunda olmaz.
Öyle işte...
Başkasının gönlünü bahar bahçe yapanlar
Bizim bahçemizi şöküp talan ettiler.
Yaşamayanın çok konuştuğu yaşayanın sessiz kendi içinde boğulduğu ve yaşamın bundan önce ve sonra diye ikiye ayrıldığı bölüm demekten başka bişey gelmiyor içimden.